στόχος η ομορφιά... κέρδος η υγεία!
  • Κατάθλιψη……. το τέρας που νίκησα. Μπορείς και εσύ.

    Συνήθως όταν ανεβάζω κάποιο άρθρο στο blog μου αναζητώ έγκυρες πληροφορίες στο διαδύκτιο, επιστημονικά άρθρα έτσι ώστε τα γραφόμενα να είναι τεκμηριωμένα. Στο σημερινό μου άρθρο θεωρώ ότι δεν υπάρχει πιο έγκυρη πηγή από το να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία.Έστω και περιληπτικά.
    A few years ago…………………

    Ζούσα μια φυσιολογική ζωή, έχοντας την οικογένειά μου, την δουλειά μου, τις παρέες μου. Στη δουλειά μου αφιέρωνα περισσότερο χρόνο λόγω των υποχρεώσεων, όχι πράγμα ασυνήθιστο για έναν ελεύθερο επαγγελματία στη σημερινή εποχή. Ανοιχτός χαρακτήρας για όσους με ξέρουν.
    Ώσπου τα πρώτα καμπανάκια άρχισαν να χτυπάνε.                                                                               Άρχισα να χάνω την όρεξή μου για το φαγητό, να μην έχω την διάθεση που είχα πρώτα, να με ενοχλεί ο κόσμος στη δουλειά, να κοιμάμαι κάθε μέρα όλο και λιγότερες ώρες, να μην έχω την διάθεση να ασχοληθώ με το παιδί μου και την γυναίκα μου, να βγαίνω μεν στην αρχή με φίλους αλλά στην πορεία να απομακρύνομαι και από αυτούς επειδή με ενοχλούσε να είμαι μαζί τους αυτοί να μιλάνε, να γελάνε και εγώ να μην συμμετέχω. Και όλα αυτά μέρα  με την μέρα που περνούσε να χειροτερεύουν.                                                                                                                         Έφτασα στο σημείο να μην πηγαίνω καθόλου στην δουλεία, να μην τρώω, να μην κοιμάμαι παρά 1-2 ώρες καθημερινά, να μην βγαίνω έξω, να ερχόταν ο γιος μου να μου λέει να παίξουμε και εμένα αυτό να με εκνευρίζει και να ψάχνω δικαιολογίες για να τον αποφεύγω. Η γυναίκα μου προσπαθούσε να με βοηθήσει αλλά έπεφτε πάνω στο τοίχος που ο ίδιος είχα υψώσει. Το κινητό μου κλειστό για όλους. Το μόνο που έκανα ήταν να βγαίνω στην βεράντα να καπνίζω. Και αυτό φαντάζομαι πως θα το έκανα μηχανικά. Είχα φτάσει στον πάτο, ήμουνα ένα ζόμπι, ένας νεκρός που ανέπνεε. Και όλη την μέρα ξαπλωμένος στο κρεβάτι να κοιτάζω το ταβάνι.                                                                                                                          Προσπάθησα να το αντιμετωπίσω μόνος μου, χωρίς καμιά βοήθεια. ΔΕΝ μπόρεσα, ήταν σαν να έπαιζα μόνος μου απέναντι σε έντεκα. Αδύνατον να νικήσω. Και η προσπάθεια μου αυτή με έκανε να εξαντλούμαι σωματικά και ψυχικά ολοένα και περισσότερο.                    Και δεν άντεξα άλλο, ήθελα να γίνω καλά. Να ξαναβρώ τον παλιό Γιάννη. Απευθύνθηκα σε ειδικούς , ψυχολόγο και ψυχίατρο. Λίγο το άγχος, λίγο γενετικοί παράγοντες, λίγο οι συνθήκες διαβίωσης συντέλεσαν στο να οδηγηθώ στο σημείο αυτό. Με την κατάλληλη ψυχοθεραπεία και φαρμακευτική υποστήριξη τα πράγματα σιγά σιγά άρχισαν να αλλάζουν. Όχι από την μια μέρα στην άλλη, αλλά αργά και σταθερά. Είχα κάποιες μέρες και τα κάτω μου αλλά η κατάσταση συνεχώς βελτιωνόταν. Άρχισα να πηγαίνω στην δουλειά, λίγες ώρες στην αρχή και στην πορεία όλο και περισσότερες, άρχισα να έχω διάθεση για την οικογένειά μου, για τους φίλους, για το φαγητό για οτιδήποτε μπορεί να επιθυμήσει ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Τώρα  πια ΖΩ.
    Υ.Γ.1  Η κατάθλιψη θεωρείται η μάστιγα της εποχής παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα. Στην καθημερινή ζωή με τον όρο κατάθλιψη εννοούμε μια κατάσταση θλίψης και μελαγχολίας, αυτό συνήθως είναι παροδικό και μάλλον οφείλεται σε κάτι σχετικά ασήμαντο και επουσιώδες. Η κατάθλιψη διαφέρει από την Κλινική Κατάθλιψη η οποία χαρακτηρίζεται από συμπτώματα που διαρκούν πάνω από δύο εβδομάδες και είναι τόσο σοβαρά ώστε να επεμβαίνουν στην καθημερινότητα ενός ατόμου.

    Στην ψυχιατρική ο όρος κατάθλιψη μπορεί επίσης να έχει αυτή τη σημασία αλλά συνήθως αναφέρεται σε μία ψυχική ασθένεια και ειδικά όταν έχει φτάσει σε επίπεδο υψηλής σοβαρότητας ώστε να χορηγηθεί αυτή η διάγνωση. Όταν κάποιος έχει κατάθλιψη συνήθως περιγράφει τον εαυτό του ως λυπημένο, απεγνωσμένο, αποθαρρυμένο και απογοητευμένο. Παράγοντες που επηρεάζουν είναι το περιβάλλον, ψυχολογικοί και βιολογικοί παράγοντες. 1 στα 10 άτομα θα νοσήσει από κατάθλιψη μια φορά στη ζωή του. Στην Ελλάδα 550.000 άνθρωποι πάσχουν από κατάθλιψη. Κατέχει την 4η θέση παγκοσμίως και ως το 2020 θα βρίσκεται στην 1η θέση από πλευράς θανάτου, αναπηρίας και κοινωνικής δυσλειτουργίας.                      Μην αφήσετε τον εαυτό σας να σας νικήσει. Ζητήστε βοήθεια από ειδικούς. Δεν είναι και δεν πρέπει να είναι ταμπού. Μιλήστε σε φίλους ή στα άτομα του περιβάλλοντός σας.

    Υ.Γ.2  Κοινοποιήστε το παραπάνω κείμενο σε όσους περισσότερους φίλους σας μπορείτε. Έστω και ένας άνθρωπος μπορέσει να βοηθηθεί διαβάζοντας αυτό το άρθρο θα είναι πολύ σημαντικό πράγμα.

    Σας ευχαριστώ πολύ

    Γιάννης Κουλιέρακης

Αφήστε μια απάντηση

Ακύρωση απάντησης